Kronik (bakteriyel) prostatit, prostat bezinde doğrulanmış bakteriyel enfeksiyonla birlikte kalıcı veya tekrarlayan semptomlarla karakterizedir.
Bu kategorideki prostatit nadiren, tüm prostatit vakalarının yaklaşık %10'unda görülür. Ureaplasma urealiticum gibi atipik patojenlerin prostat iltihabına neden olup olamayacağı sorusu tartışılmaktadır. Bir erkeğin vücudunda herhangi bir iltihap veya şikayet belirtisi olmadan bulunabilirler.
Kronik prostatit nedenleri
Kronik prostatitin nedenleri temel olarak akut bakteriyel prostatitin nedenlerine benzer. Mikroorganizmaların prostata girişi çoğu durumda üretra yoluyla meydana gelir - idrarın prostat bezinin kanallarına geri akışının bir sonucu olarak.
Kronik bakteriyel prostatit, akut bakteriyel prostatitin yetersiz tedavisi veya kısa süreli tedavi sonucu gelişir.
Belirtiler
- Rahatsızlık veya ağrı - boşalma sırasında perine, alt karın, kasık, skrotum, peniste
- İdrara çıkma değişiklikleri - idrar yapmada zorluk, küçük porsiyonlarda sık idrara çıkma, mesanenin tam olarak boşalmaması hissi.
Hasta bir takım semptomlardan veya herhangi bir semptomdan bireysel olarak şikayetçi olabilir. Vücut ısısındaki bir artış karakteristik değildir (veya önemsizdir).
Önemli:
Birçok erkek erektil disfonksiyonu prostatit ile ilişkilendirir. Bu genellikle medyadaki profesyonel olmayan yayınlar ve şüpheli ilaçların reklamları ile kolaylaştırılmaktadır. Prostatın tamamen alınmasına rağmen ereksiyonun devam edebilmesi (organda kötü huylu bir tümör bulunması nedeniyle), ereksiyonun sürdürülmesinde prostatın kendisinin bir rol oynamadığını düşündürmektedir.
Pek çok yetkili ürologa göre, kronik prostatitli hastalarda erektil disfonksiyon psikojenik ve nevrotik sorunlardan kaynaklanmaktadır.
Teşhis
İlk değerlendirme için bir anket kullanılır - kronik prostatit semptomlarının indeksi. Hastanın şikayetlerini nesneleştirmek için kullanılabilir.
Prostatit tanısı koymanın standart yöntemi bir test yapmaktır. Bu, genitoüriner sistemin farklı kısımlarından ve prostat salgılarından elde edilen idrar örneklerinin mikroskobik ve bakteriyolojik bir çalışmasıdır. Ancak numune alma yöntemi oldukça emek yoğundur ve numunelerin modifikasyonları artık daha sık kullanılmaktadır. Olası bir alternatif, ejakülatın (spermin) mikroskobik ve bakteriyolojik incelemeye tabi tutulmasıdır, çünkü ejakülatın bir kısmı (en az 1/3) prostat sekresyonundan oluşur. Bu yöntem hastalar için daha rahattır, özellikle de prostat salgılarını elde etmek için rektal muayeneyi veya prostat bezinin tanısal masajını kategorik olarak reddederlerse. Ancak ejakülat bağışlamak, numuneyle karşılaştırıldığında daha düşük bilgi içeriğine ve güvenilirliğe sahiptir.
Ejakülatın bakteriyolojik inceleme için gönderilmesi, erkek genital organlarının enfeksiyonları için ve bir erkeği kısırlık açısından muayene ederken tanı algoritmasına dahil edilir.
Kronik prostatit durumunda laboratuvar testlerinin sonuçları (genel idrar testi, genel kan testi, biyokimyasal kan testi, spermogram ve diğer genel klinik testler) bilgilendirici değildir. Büyük ihtimalle bu testler “normal” gösterecektir.
Kronik prostatitli hastalarda rektal muayene sırasında prostatta inflamatuar bir süreci gösteren değişiklikler her zaman görülmez. Yani kronik prostatit tanısı koymak için rektal muayene sonucuna güvenmek imkansızdır.
Aynı şey ultrason teşhisi için de geçerlidir: Kronik prostatitin yalnızca ultrason verilerine dayanarak teşhis edilmesi yanlıştır. Avrupa ve Amerika Üroloji Derneği prostatit tanısı için ultrasonu önermemektedir. Bu durumda uygulama türü, karın ön duvarı - alt karın veya TRUS - rektum yoluyla önemli değildir. Ultrason muayenesi sonucunda “kronik prostatit”, “kronik prostatitin ultrason belirtileri”, “prostatit belirtileri” yazmak yanlıştır. Yalnızca bir ürologun bu tanıyı koyma ayrıcalığı vardır ve bunu şikayetler, anamnez, laboratuvar testleri ve - yalnızca ultrason sonrası - temel alarak belirler.
Kronik prostatit tanısının konulduğu en yaygın ultrason işareti, prostat bezinde iltihaplanma süreci veya prostat parankimindeki diğer değişikliklerle ilişkili yaygın değişikliklerdir. Bu bir tür fibrotik süreçtir, normal prostat parankiminin skar dokusuyla değiştirilmesidir. Ancak prostattaki fibröz değişikliklerin sayısı ile şikayetlerin varlığı arasında bir ilişki yoktur. Yaşla birlikte organda bu tür "yara izlerinin" ortaya çıkma şansı artar, ancak bir erkek tüm hayatı boyunca perine veya kasık bölgesinde herhangi bir rahatsızlık hissetmeden yaşayabilir. Ancak ultrasonda bu değişiklikler tespit edilir edilmez bazı “uzmanlar” prostatit teşhisini koyacaktır. Ve bazı erkekler gerçekten ciddi şekilde hasta olduklarını hissedecekler, kendilerini dinlemeye başlayacaklar, internette açıklanan tüm semptomları hissedecekler.
30 yaşın üzerindeki birçok erkekte ultrason prostat bezinde yaygın değişiklikler gösterebilir. Ancak fibrotik süreç prostatit varlığını göstermez.
Kronik prostatit tanısı, başta üretrit, prostat hiperplazisi, üretral darlık, nörojenik idrara çıkma bozuklukları, prostat kanseri, mesane kanseri olmak üzere genitoüriner sistemin diğer hastalıklarının dışlanmasına dayanarak konur.
Rutin muayene sonuçlarına göre kronik prostatit için spesifik bir tablo yoktur.
Kronik prostatit tedavisi
Florokinolon grubunun antibiyotikleri, kronik bakteriyel prostatitin tedavisi için en uygun antimikrobiyal ilaçlardır. Önerilen antibiyotik tedavisi süresi 4 ila 6 haftadır. Bu kadar uzun bir seyir, hastalığın nüksetme ihtimalinde bir azalma olduğunu gösteren bilimsel verilerle doğrulanmaktadır.
Klamidya gibi tespit edilen cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar (CYBE) için bir makrolid antibiyotik reçete edilir.
Kronik prostatitli hastalarda mesane boynundaki gevşemenin azaldığına dair kanıtlar vardır, bu da idrarın üretradaki kanallara geri akışına yol açar ve prostat dokusunun iltihaplanmasına ve ağrıya neden olur. Bu tür hastalar için alfa blokerler önerilir.
Kronik prostatit tedavisinde hastaların bitkisel ilaç kullanma yönünde cazip tekliflerden kaçınmaları önerilir. Diyet takviyeleri ve bitkisel takviyelerin bir özelliği, maddenin bir kısmındaki bitki bileşenlerinin dengesizliğidir; aynı üreticinin hazırlanmasında bile farklılık gösterebilirler. Ayrıca kanıta dayalı tıp açısından bakıldığında bitkisel ilaçların faydaları eleştiriye dayanamaz.
20. yüzyılın ortalarında tedavinin temeli olarak kullanılan prostat masajı, günümüzde yeni bilimsel yaklaşımlar ve sınıflandırmalar sayesinde prostatitin tedavisi için değil, teşhis edilmesi için önemli bir araç olmaya devam etmektedir. Prostat masajını terapötik bir prosedür olarak kullanmaya gerek yoktur (etkisi kanıtlanmamıştır). Sık boşalmanın terapötik prostat masajı seanslarına benzer özelliklere sahip olduğuna dair öneriler var.
Yalnızca bir veya birkaç çalışmada etkili olduğu kanıtlanmış veya halen araştırılmakta olan diğer yöntemler şunlardır:
- pelvik taban kas eğitimi - bazı kanıtlar, kronik prostatit ve kronik pelvik ağrı sendromu semptomlarını azaltmak için özel egzersizlerin etkinliğini göstermektedir;
- akupunktur - az sayıda çalışma, kronik prostatitli hastalarda akupunkturun plaseboya kıyasla faydasını göstermektedir;
- ekstrakorporeal şok dalgası tedavisi - son zamanlarda ürolojide kullanılan kas-iskelet sistemi hastalıklarının tedavisinde yaygın olarak kullanılan, önemli genlikteki akustik darbelerin bağ ve kemik dokusu üzerindeki etkisine dayanarak, etkinliği araştırılmaktadır;
- davranışsal terapi ve psikolojik destek - kronik prostatit düşük yaşam kalitesi ve depresyon gelişimi ile ilişkili olduğundan, bu yöntemler hastanın psikolojik durumunu iyileştirebilir ve hastalığın bazı semptomlarının azaltılmasına yardımcı olabilir.
Ayrı ayrı bahsetmeye değer asemptomatik (asemptomatik) kronik prostatit. Teşhis çoğunlukla histolojik raporun sonuçlarına göre yapılır - prostat bezinin biyopsisinden sonra veya prostatın cerrahi tedavisinden sonra. Prostat dokusunda inflamasyonun saptanma sıklığı %44 (prostat biyopsisi ile) ile %98-100 (prostatın cerrahi tedavisinden sonra) arasında değişmektedir. Bilim insanları, bu şekilde tespit edilen inflamatuar değişikliklerin yaşa bağlı fizyolojik bir özellikten başka bir şey olmadığını ileri sürdü. Hiç kimse bu prostatit kategorisine özel olarak teşhis koymaz; bu bir tür rastlantısal keşiftir. Tedavi gerektirmez ve doktor veya hasta tarafından başka bir işlem yapılmasını gerektirmez.